#23 Harry

Włącz to.
________________________________________________________
Siedziałaś na perskim dywanie i wpatrywałaś się w ogień. Końce jego płomieni były czerwone, potem przechodziły w pomarańcz, a u nasady płomienia żółte. Jakże kontrastowało z nimi czarne zwęglone drewno. Ogień rzecz cudowna. Piękna i jednocześnie okropna, przyjemna i zabójcza. 
Siedziałaś owinięta bluzą twojego chłopaka i wpatrywałaś się w płomienie. Ziewnęłaś, wiedziałaś, że musisz iść spać ale postanowiłaś posiedzieć jeszcze chwilę. Wyciągnęłaś dłonie w stronę ognia aby je ogrzać. Niestety podwinął się rękaw twojej bluzy i twoim oczom ukazała się widniejąca na twoim nadgarstku od ponad miesiąca podłużna blizna. Wzdrygnęłam się. Nie chciałam jej widzieć.
                      *** Miesiąc temu***
Odwiedziłaś swoją mamę. Jak zawsze było miło... do czasu. Twoja rodzicielka nienawidziła twojego chłopaka i zawsze robiła ci o niego awantury.
- [T.I] ta gwiazdka z sodówką w głowie nie jest dla ciebie!
- Mamo ile razy mam ci mówić, że to nie twoja sprawa.
- Nie moja, nie moja! A potem przyjdziesz wypłakiwać mi się w rękaw jak wyjdzie, że ta męska dziwka cię zdradza!
- Mamo widać gołym okiem, że te zdjęcia to Photo shop!
- Acha oczywiście! A kiedy ostatnio do ciebie zadzwonił? Miesiąc temu?
- Nie wczoraj!
- I co powiedział, że idzie do klubu?!
- Nie! A z resztą to moje życie!
Zebrałaś swoje rzeczy i pojechałaś do pracy. Pracowałaś jako sekretarka w Modest!. Siadłaś za swoim biurkiem i zaczęłaś przerzucać papiery i odbierać telefony.
- [T.I] mogłabyś do mnie na chwilę wejść!- krzyknął ze swojego gabinetu twój szef.
Wstałaś wygładziłaś spódnicę i weszłaś do pokoju.
- Proszę usiądź.
Wykonałaś polecenie.
- Posłuchaj [T.I] jesteś bardzo dobrą sekretarką, ale niestety na twoją posadę zgłosiła się osoba z lepszymi referencjami...
- I co?! I teraz mnie pan zwolni?! Nie może pan!
- Niestety. Taka prawda.
- Ale jak to? Wie pan ile ta praca dla mnie znaczy?!
- Wiem. A teraz do widzenia. Spakuj swoje rzeczy a ostatnią pensję przeleją na twoje konto jutro.
                      *** Teraz***
Siedziałaś i wpatrywałaś się w płomienie, kiedy usłyszałaś zgrzytanie klucza w zamku. Wstałaś i podeszłaś do drzwi, w których stał twój chłopak.
- Harry!- krzyknęłaś i rzuciłaś się w objęcia chłopaka. Zaciągnęłaś się zapachem jego perfum.
- Cześć skarbie.- przywitał się z tobą chłopak.
- Co ty tu robisz? Nie powinieneś być w trasie?
- Powinienem. Ale kiedy usłyszałem, że cię zwolnili ubłagałem Paula o kilka dni wolnego. Nie cieszysz się?
- Jane, że się cieszę głuptasie.- powiedziałaś i zmierzwiłaś włosy Hazzie.
Przeszliście do salonu. Opowiadaliście sobie o wszystkim. Oparłaś głowę na ramieniu Harrego i ziewnęłaś.
- Księżniczka musi iść spać!
- Nie no co ty?! Tak wcześnie?- zaprzeczyłaś i znowu ziewnęłaś.
- Do spania!- zarządził Hazza i wziął cię na ręce.
Kochałaś kiedy twój chłopak cię nosił. Robił to tak delikatnie, że czułaś jakbyś latała. Znaleźliście się w waszej sypialni.
- 15 minutowy prysznic i lu-lu.
Weszłaś do łazienki. Wzięłaś prysznic i nasmarowałaś się twoim ulubionym olejkiem kokosowym. I wtedy pomyślałaś sobie " Kurcze ja nie wiem w czym spać. On nie może zobaczyć blizny." W końcu zdecydowałaś się na piżamę w kotki i bluzę. 
Wyszłaś z łazienki i położyłaś się koło Harrego.
- My na Syberii mieszkamy czy co?- zaśmiał się chłpak i rozpiął twoją bluzę.
Przestraszyłaś się, że zdejmie ją.
- Kochanie zostaw. Zimno mi.
- Jak cię przytulę to już nie będzie.- powiedział i zdjął z ciebie bluzę.
Przebiegł po tobie wzrokiem i niestety dostrzegł to co powinno zostać w tajemnicy. Najpierw jego oczy delikatnie się powiększyły a potem powiedział spokojnym głosem.
- [T.I] dlaczego to zrobiłaś?
- Hazzyś przepraszam. Ja naprawdę żałuję.- zaczęłaś mówić i szlochać.
- Nie przepraszaj tylko nie rób, bo cię kocham.